6ኛ ትምህርት

መንፈሳዊ ስጦታዎች

ሰንበት ከሰዓት በኋላ

ለዚህ ሳምንት ጥናት የሚከተሉትን ክፍሎች አንብቡ፦ 1ኛ ቆሮንቶስ 12፤ ኤፌሶን 4፡11-13፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 13፤ 1ኛ ጴጥሮስ 4፡8-11፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 14፡27፤ አሞጽ 3፡7።

የመታሰቢያ ጥቅስ፡ «ፍቅርን ተከታተሉ፤ መንፈሳዊ ስጦታዎችንም አጥብቃችሁ ፈልጉ፤ ይልቁንም ትንቢት መናገርን ተመኙ» (1ኛ ቆሮንቶስ 14፡1)።

እንደ ሰው አካል ሁሉ፣ ቤተ ክርስቲያንም አንድ ናት፤ ነገር ግን እያንዳንዳቸው የተለያየ ሚና፣ ተግባር እና ስጦታ ያላቸው ብዙ ብልቶች አሏት። እነዚህ መንፈሳዊ ስጦታዎች በፍቅር ተግባራዊ ሲሆኑ፣ የሥላሴን ባሕርይ የሚያንጸባርቅ የአንድነት ስሜት ይፈጥራሉ።

በዚህ ሳምንት 1ኛ ቆሮንቶስ 12–14ን እና ስለ መንፈሳዊ ስጦታዎች የሚያስተምረውን ትምህርት እንቃኛለን። ይህ ጳውሎስ በሃይማኖታዊ መድረኮች ሊኖር ስለሚገባው ክርስቲያናዊ ባሕርይ ከሚገልጽበት ሰፋ ያለ ክፍል (1ኛ ቆሮንቶስ 11–14) ውስጥ የሚገኝ ነው። የጳውሎስ ዋና አሳሳቢ ጉዳይ በስብሰባዎች ላይ ከነበረው የሥርዓት መጥፋት ችግር ጋር የተያያዘ ነው። ለዚህ ችግር የሰጠው ምላሽ፦ ቤተ ክርስቲያን የተለያዩ ተግባራት ያላቸው ብልቶች ያሏት አካል እንደሆነችና እነዚህም ተግባራት “ለክርስቶስ አካል መታነጽ” (ኤፌ. 4፡ 12) አስተዋጽኦ እንደሚያደርጉ የሚገልጽ ነው። በአጭሩ፣ እግዚአብሔር ለቤተ ክርስቲያን መንፈሳዊ ስጦታዎችን የሰጠው በልዩነት ውስጥ አንድነትን ለማምጣት ነው።

በእርግጥም ጳውሎስ በመጀመሪያዎቹ አራት የ1ኛ ቆሮንቶስ ምዕራፎች ላይ የተነሳውን የመከፋፈል ችግር አሁንም በአእምሮው ይዟል፤ እዚያም በቤተ ክርስቲያን አባላት መካከል ላለው አለመግባባት መፍትሔው በክርስቶስ አንድ መሆን እንደሆነ ገልጿል። አሁን ደግሞ የመንፈሳዊ ስጦታዎችን ሚና በማብራራት ያንን ሐሳብ ይበልጥ ያዳብረዋል። እንደ ጳውሎስ አባባል፣ መከፋፈልን ለማስወገድ ብቸኛው መንገድ በክርስቶስ እና በመንፈስ ቅዱስ አንድ መሆን ነው። *ለነሐሴ 2 ሰንበት ለመዘጋጀት የዚህን ሳምንት ትምህርቶች አጥኑ

ልዩ ልዩ ዓይነት ስጦታዎች

ጳውሎስ በ1ኛ ቆሮንቶስ 12፡1 ላይ “ስለ... ነገር” የሚለውን ቀመር በመጠቀም አዲስ ርእስ ያስተዋውቃል። “ቶን ፕኑማቲኮን” (tōn pneumatikōn) የሚለው የግሪክ ሐረግ ለሁለቱም ትርጓሜዎች አመቺ በመሆኑ፣ ምሁራን እርሱ እየተናገረ ያለው ስለ “መንፈሳዊ ስጦታዎች” ወይስ ስለ “መንፈሳዊ ሰዎች” ነው በሚለው ላይ ይወያያሉ። ጳውሎስ በግልጽ ስለ መንፈሳዊ ስጦታዎች ከሚናገርበት ከ1ኛ ቆሮንቶስ 12፡4 አንጻር “መንፈሳዊ ስጦታዎች” የሚለው ትርጓሜ ይመረጣል። በ1ኛ ቆሮንቶስ 12፡2፣ 3 ላይ ጳውሎስ የመንፈስ ቅዱስ የመጀመሪያ ስጦታ “የሱስ ጌታ ነው” የሚለው ደፋር ምስክርነት መሆኑን ያመለክታል (1ኛ ቆሮ. 12፡ 2፣ 3)። በአዲስ ኪዳን ዘመን “የሱስ ጌታ ነው” ማለት “ቄሳር ጌታ አይደለም” እንደ ማለት ይቆጠር ነበር (ሐዋ. 17፡7፤ እንዲሁም ዮሐንስ 19፡12ና 15ን ይመልከቱ)። ይህም በንጉሠ ነገሥቱ ሥልጣን ላይ እንደ ማመፅ ይታይ ስለነበር በሞት የሚያስቀጣ ወንጀል ነበር።

የሱስም ሆነ ጳውሎስ በእግዚአብሔር ማመን፣ በስደትና በሞት ዛቻ ፊት እንኳ ቢሆን የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ መሆኑን አጽንዖት ሰጥተዋል። እንዲያውም እምነት መሠረታዊው ስጦታ ነው። እምነት በ1ኛ ቆሮንቶስ 13፡13 ዝርዝር ውስጥ ቀዳሚ መሆኑ ምንም አያስደንቅም። እምነት መንፈሳዊ ስጦታ መሆኑ በ1ኛ ቆሮንቶስ 12፡9 ላይ ባለው የጳውሎስ አገላለጽ ግልጽ ሆኗል። ይሁን እንጂ ሌሎች ብዙ ስጦታዎች አሉ። መንፈስ ቅዱስ የተለያዩ ስጦታዎችን “እንደ ፈቀደ ለእያንዳንዱ ለየብቻ” ማከፋፈሉ (1ኛ ቆሮ. 12፡11) ሁሉም አስፈላጊ መሆናቸውን ያረጋግጣል። 1ኛ ቆሮንቶስ 12፡1–6ን አንብቡ። የዚህ ክፍል ዋና አፅንዖት ምንድን ነው?

“ልዩ ልዩ” የሚለው ቃል መደጋገሙ የስጦታዎችን ብዛት ያጎላል። ጳውሎስ በ1ኛ ቆሮንቶስ 12፡1 ላይ “መንፈሳዊ ስጦታዎች” ብሎ የጠራቸው በቁጥር 4–6 ላይ በሦስት የተለያዩ አቅጣጫዎች ተብራርተዋል፦ “ስጦታ” (charisma)፣ “አገልግሎት” (diakonia) እና “አሠራር” (energēma)። እነዚህ ቃላት የተለያዩ ትርጉሞች ቢኖሯቸውም፣ በክፍሉ ውስጥ ካለው ትይዩ አገላለጽ የተነሳ በመካከላቸው ጠንካራ ልዩነት አለማድረጉ አስፈላጊ ነው። መንፈሳዊ ስጦታዎች በሦስቱ የመለኮት አካላት ባሕርይ ላይ የተመሠረተ አንድነትን ለማምጣት የታቀዱ መሆናቸውም ልብ ሊባል ይገባል (ኤፌ. 4፡8–11ን ይመልከቱ)። መንፈስ ቅዱስ ለአማኞች ስጦታዎችን ቢሰጥም፣ በምእመናን ማኅበረሰብ ውስጥ ክርስቶስን እንዲያገለግሉ ኃይልን የሚሰጣቸው እግዚአብሔር ነው (1ኛ ቆሮ. 12፡5፣ 6)። እያንዳንዱ አማኝ ስጦታን በግል ቢቀበልም (1ኛ ቆሮ. 12፡11)፣ ሁሉም ግን በአጠቃላይ የምእመናን ማኅበረሰብን እንዲጠቅሙ የታሰቡ ናቸው። የጳውሎስን በአንድነት ላይ ያተኮረ አፅንዖት እንደገና ልብ በሉ። ይህ ለቤተ ክርስቲያን እንዲህ አስፈላጊ የሆነው ለምንድን ነው?

በብዝሀነት ውስጥ ያለ አንድነት

በ1ኛ ቆሮንቶስ 12፡4–6 ላይ የተዋወቀው የአንድነት ቋንቋ (“ያ መንፈስ አንድ ነው፣” “ጌታም አንድ ነው፣” እና “አምላክም አንድ ነው”) በ1ኛ ቆሮንቶስ 12 ቀሪ ክፍል ውስጥ በስፋት ተብራርቷል። ይህም ጳውሎስ፦ “ያ አንዱ መንፈስ” (1ኛ ቆሮ. 12፡11)፣ “አካሉም አንድ እንደ ሆነ” (1ኛ ቆሮ. 12፡12)፣ “አንድ አካል” (1ኛ ቆሮ. 12፡12፣ 13፣ 20)፣ “አንድ መንፈስ” (1ኛ ቆሮ. 12፡13)፣ “እርስ በርሳቸው በትክክል ይተሳሰቡ ዘንድ” (1ኛ ቆሮ. 12፡25) የሚሉ ሐረጎችን በመጠቀሙ ይረጋገጣል።

ጳውሎስ ከአንድነት ጽንሰ-ሐሳብ ጎን ለጎን፣ በክርስቶስ አካል ውስጥ ያሉ የብልቶችን ልዩነት እንደሚከተሉት ባሉ አገላለጾች ያጎላል፦ “ብልቶችም ብዙዎች” (1ኛ ቆሮ. 12፡12፣ 20)፣ “ሁላችን ተጠምቀናል” (1ኛ ቆሮ. 12፡13)፣ “አካል ብዙ ብልቶች እንጂ አንድ ብልት አይደለምና” (1ኛ ቆሮ. 12፡14)፣ “አካሉ ሁሉ” (1ኛ ቆሮ. 12፡17)፣ “ከእነርሱ እያንዳንዱን” (1ኛ ቆሮ. 12፡18)፣ “የአካል ብልቶች” (1ኛ ቆሮ. 12፡22፣ 23)፣ “ብልቶች ሁሉ” (1ኛ ቆሮ. 12፡26)። ይህ በአንድነት እና በልዩነት ላይ የተሰጠው አፅንዖት፣ መንፈሳዊ ስጦታዎች በልዩነት ውስጥ አንድነትን ለማምጣት የታለሙ መሆናቸውን ያሳያል።

ይህ በልዩነት ውስጥ ያለ አንድነት የእግዚአብሔርን ባሕርይ የሚያንጸባርቅ መሆን አለበት። አብ አንድ አካል ነው፣ ወልድ ሌላ አካል ነው፣ መንፈስ ቅዱስም ሌላ አካል ነው። ሦስቱም አካላት የየራሳቸውን ማንነት እንደጠበቁ፣ ቤተ ክርስቲያንን ለማነጽ እና ለተልእኮ ኃይል ለመስጠት አብረው ይሠራሉ (1ኛ ቆሮ. 12፡4–6፣ ኤፌ. 4፡11–13)። 1ኛ ቆሮንቶስ 12፡12–31ን አንብቡ። የአካል እና የብዙ ብልቶቹ ምሳሌ ቤተ ክርስቲያንን እና አባላቷን ለመወከል ተገቢ የሆነው ለምንድን ነው?

በ1ኛ ቆሮንቶስ 12 ውስጥ ካሉት ዋና ሐሳቦች አንዱ፣ የአካል ብልቶች እያንዳንዳቸው እርስ በርሳቸው በጣም የተለዩ ቢሆኑም (1ኛ ቆሮ. 12፡15–20)፣ ሁሉም ግን እርስ በርሳቸው ጥገኛ መሆናቸውን ነው (1ኛ ቆሮ. 12፡21–26)። እግሮች ወዴት መሄድ እንዳለባቸው ለማየት በዓይኖች ላይ ጥገኛ ናቸው፤ በምላሹም ዓይኖች ምንም ነገር መንካት አይችሉም—ይህንን ማድረግ የሚችሉት እጆች ብቻ ናቸው። እንዲሁም፣ አንዳንድ ብልቶች ደካሞች (1ኛ ቆሮ. 12፡22) ወይም ያነሰ ክብር ያላቸው (1ኛ ቆሮ. 12፡23) የሚመስሉበት ሐሳብ የግል ስሜት ብቻ ነው፤ ምክንያቱም ሁሉም አስፈላጊ ናቸውና (1ኛ ቆሮ. 12፡22)።

እንደ አለመታደል ሆኖ፣ በቆሮንቶስ ሰዎች መካከል አንዳንዶቹን ስጦታዎች በማድነቅ ሌሎቹን የመዘንጋት ዝንባሌ ነበር። የቆሮንቶስ ሰዎች ይህን ስህተት እንዳይፈጽሙ ለመከላከል፣ ጳውሎስ “ከሁሉ የሚበልጥ መንገድ” ወደሆነው ወደ ፍቅር ትኩረታቸውን ሳበው (1ኛ ቆሮ. 12፡31)። በሌላ አነጋገር፣ ስጦታው ምንም ይሁን ምን፣ በጥበብ እና በፍቅር ተግባራዊ የሚሆን ከሆነ በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት አለው። በ1ኛ ቆሮንቶስ 12፡8–10፣ 28፤ ሮሜ 12፡6–8፤ እና ኤፌሶን 4፡11 ላይ ያሉትን የስጦታዎች ዝርዝር ይመልከቱ። የእናንተ ስጦታ ምንድን ነው? የክርስቶስን አካል ለማነጽ እንዴት ልትጠቀሙበት ትችላላችሁ?

"ከሁሉ የላቀ መንገድ"

ፍቅር ከብዙ ስጦታዎች መካከል አንዱ ስጦታ አይደለም። ይልቁንም ሁሉም ስጦታዎች የመጨረሻ ግባቸው ላይ የሚደርሱበት መንገድ ነው።” — ካርል ፒ. ኮሳርት፣ “1ኛ ቆሮንቶስ፣” Andrews Bible Commentary: New Testament (Berrien Springs, MI: Andrews University Press, 2022) ገጽ 1643። 1ኛ ቆሮንቶስ 13፡1–7 እና 1ኛ ጴጥሮስ 4፡8–11ን አንብቡ። ከመንፈሳዊ ስጦታዎች አንጻር የፍቅር ሚና ምንድን ነው?

1ኛ ቆሮንቶስ 13 እንደሚያስተምረው መንፈሳዊ ስጦታዎች በአግባቡ ጥቅም ላይ ሊውሉ የሚችሉት በፍቅር በኩል ብቻ ነው። ጳውሎስ 1ኛ ቆሮንቶስ 13ን የሚጀምረው በምዕራፍ 12 ላይ የተጠቀሱትን ስጦታዎች በማንሳት ነው፤ ይህንንም ያደረገው ስጦታዎቹ በፍቅር የማይመሩ ከሆነ ዋጋ እንደሌላቸው ለማጉላት ነው። በመሆኑም እውቀት (1ኛ ቆሮ. 12፡8) እና እምነት (1ኛ ቆሮ. 12፡9)፣ እንዲያውም “ተራራን የሚያፈልስ” እምነት ቢሆን እንኳ (1ኛ ቆሮ. 13፡2) ያለ ፍቅር ከንቱ ናቸው (1ኛ ቆሮ. 13፡2)። ያለ ፍቅር በልሳን የመናገር ችሎታ (1ኛ ቆሮ. 12፡10፣ 28፣ 30) ዝም ብሎ እንደሚጮኽ “ናስ ወይም እንደሚንሽዋሽዋ ጸናጽል” ይቆጠራል (1ኛ ቆሮ. 13፡1)። በተመሳሳይ መልኩ፣ ታላቅ ዋጋ ያለው የትንቢት ስጦታ እንኳ ያለ ፍቅር ከንቱ ነው (1ኛ ቆሮ. 13፡2)።

በ1ኛ ቆሮንቶስ 13፡4–7 ላይ ጳውሎስ ትኩረት የሚያደርገው ፍቅር ምን እንደሆነና ምን እንዳልሆነ፤ ይበልጥ ደግሞ ፍቅር ምን እንደሚያደርግና ምን እንደማያደርግ ላይ ነው። ፍቅርን ለመግለጽ የመረጣቸው ግሶች የሚያሳዩት፣ ፍቅር በውስጣችን የሚሰማን ስሜት ብቻ ሳይሆን በተግባር የምንለማመደው ነገር መሆኑን ነው። በመሆኑም ጳውሎስ ፍቅር (1) ይታገሣል፤ (2) ቸርነት ያደርጋል፤ (3) ከእውነት ጋር ደስ ይለዋል፤ (4) ሁሉን ይታገሣል፤ (5) ሁሉን ያምናል፤ (6) ሁሉን ተስፋ ያደርጋል፤ (7) በሁሉ ይጸናል በማለት ይጠቅሳል። በአንጻሩ ደግሞ ፍቅር (1) አይቀናም፤ (2) አይመካም፤ (3) በትዕቢት አይነፋም፤ (4) የማይገባውን አያደርግም፤ (5) የራሱን [መብት] አይፈልግም፤ (6) አይበሳጭም፤ (7) ክፉን አይቆጥርም፤ (8) በዓመፅ ደስ አይለውም።

እነዚህ በአጠቃላይ 15 ግሶች ስጦታዎችን በተገቢው ሁኔታ ለመጠቀም የሚያስችል ጠንካራ መመሪያ ይሰጣሉ። የሚገርመው ነገር፣ ስለ ፍቅር እውነተኛ ባሕርይ የቀረበው ይህ ውይይት የሚገኘው በትክክል ጳውሎስ ስለ መንፈሳዊ ስጦታዎች ግጭት በሚያብራራባቸው በምዕራፍ 12 እና 14 መካከል ነው። በእርግጥም ፍቅር ለመንፈሳዊ ስጦታዎች ጥበባዊ አጠቃቀም ቁልፍ ነው። ፍቅር ከእምነትና ከተስፋ ጎን ለጎንም ተቀምጧል፤ “ከእነዚህም የሚበልጠው ፍቅር ነው” (1ኛ ቆሮ. 13፡13)። ፍቅር ለእምነታችን እንዲህ ማዕከላዊ የሆነው ለምንድን ነው? ያንን ፍቅር ለሌሎች ለማንጸባረቅ በጸሎት ከመፈለግ ይልቅ የእግዚአብሔርን ፍቅር እውነታ ለመለማመድ የሚረዳ ከዚህ የተሻለ መንገድ ምን ሊኖር ይችላል?

በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታ

በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታ ጉዳይስ ምንድን ነው? ይህ ስጦታ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በሌሎች ቦታዎች ከተገለጠበት ሁኔታ ጋር በሚስማማ መልኩ (ማርቆስ 16፡17፤ ሐዋርያት ሥራ 2፡1–13፤ ሐዋርያት ሥራ 10፡44–48፤ ሐዋርያት ሥራ 19፡6)፣ በ1ኛ ቆሮንቶስ ላይ የተጠቀሰው በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታ በአብላጫው በመንፈስ ቅዱስ ረዳትነት በባዕድ ቋንቋዎች የመናገር ችሎታ ሊሆን ይችላል።

ጳውሎስ በ1ኛ ቆሮንቶስ 12፡8–10 ባለው የስጦታዎች ዝርዝር ውስጥ በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታን ይጠቅሳል (1ኛ ቆሮ. 12፡28፣ 30፤ 1ኛ ቆሮ. 13፡1፣ 8ን ይመልከቱ)። ሆኖም በ1ኛ ቆሮንቶስ 14 ላይ ደጋግሞ ይጠቅሰዋል። እንዲያውም “ግሎሳ” (glōssa - “ልሳን/ ቋንቋ”) የሚለው የግሪክ ቃል በ1ኛ ቆሮንቶስ 12–14 ውስጥ ከሃያ ጊዜ በላይ የታየ ሲሆን፣ አሥራ አምስት ጊዜ የተጠቀሰው በ1ኛ ቆሮንቶስ 14 ላይ ብቻ ነው። ከነዚህም በተጨማሪ “ሄቴሮግሎሶስ” (heteroglōssos - “ሌላ ልሳን”) የሚለው የግሪክ ቃል በ1ኛ ቆሮንቶስ 14፡21 ላይ ተገኝቷል። በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታ እንዲህ በብዛት መጠቀሱ፣ ጉዳዩ ለጳውሎስ ልዩ ትኩረት የሚሻ መሆኑን ያሳያል። በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የዚህ ስጦታ ያለ አግባብና ከልክ በላይ ጥቅም ላይ መዋል፣ በሕዝባዊ አምልኮ ላይ ሥርዓት አልበኝነትንና ግራ መጋባትን ፈጥሮ ነበር (1ኛ ቆሮ. 14፡23፣ 27፣ 33፣ 40)። 1ኛ ቆሮንቶስ 14፡5፣ 13፣ 26፣ 27 እና 1ኛ ቆሮንቶስ 12፡10፣ 30ን አንብቡ። ጳውሎስ በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታን በተመለከተ ምን ዓይነት ልዩ መመሪያ ሰጠ?

በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታ ቋንቋውን ከመተርጎም ስጦታ ጋር አብሮ መሄድ ያለበት ምክንያት፣ የሚነገሩት ቋንቋዎች ሊስተዋሉ የሚችሉ መሆን ስላለባቸው ነው (1ኛ ቆሮ. 14፡9)፤ አለበለዚያ ስጦታውን መጠቀም ምንም ጥቅም አይኖረውም (1ኛ ቆሮ. 14፡6)። ይህም ጳውሎስ በትርጓሜና በማስተዋል ላይ ለምን ያን ያህል አፅንዖት እንደሰጠ ያብራራል። እርሱ እየነቀፈ ያለው በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታን ሳይሆን፣ ነገ በምናየው መሠረት የቆሮንቶስ ሰዎች ለዚህ ስጦታ የሰጡትን ከልክ ያለፈ ቦታን ነው፤ ይህም የትንቢት ስጦታ እንዲዘነጋ አድርጎ ነበር።

በዚህ ነጥብ ላይ፣ ጳውሎስ የቆሮንቶስ ሰዎች ሁሉ በባዕድ ቋንቋዎች እንዲናገሩ ቢመኝም (1ኛ ቆሮ. 14፡5)፣ ይህ እንዲሆን ግን አልጠበቀም (1ኛ ቆሮ. 12፡10)። ስለዚህ “በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቀናል ለማለት ሁሉም በልሳን መናገር አለባቸው የሚለው አሳብ፣ በ1ኛ ቆሮንቶስ 12 እና 14 ላይ ያለውን የጳውሎስን ትምህርት ማጣመም ነው።” Raoul Dederen, Handbook of Sev- enth-day Adventist Theology, electronic ed., vol. 12 of Commentary Reference Se- ries (Hagerstown, MD: Review and Herald Publishing Association, 2001), p. 620። በቤተ ክርስቲያናችሁ ውስጥ ሌሎች ቋንቋዎችን የሚናገሩ ሰዎች አሉ? ሌሎች ሰዎችን ወደ ክርስቶስ ለማምጣት ይህን ችሎታቸውን እንዴት ሊጠቀሙበት ይችላሉ? ይህ እውነታ ጳውሎስ ስለሚያብራራው በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታ እውነተኛ ባሕርይ ለመረዳት እንዴት ይረዳናል?

የትንቢት ስጦታ

የትንቢት ስጦታ ጳውሎስ ስለ መንፈሳዊ ስጦታዎች በሚያደርገው ውይይት ውስጥ ትልቅ ቦታ ይይዛል። የሚገርመው፣ የትንቢት ስጦታ አብዛኛውን ጊዜ በአዲስ ቋንቋ ከመናገር ስጦታ በፊት ይጠቀሳል (1ኛ ቆሮ. 12፡10፣ 28፤ 1ኛ ቆሮ. 13፡8)። በአዲስ ቋንቋ የመናገር ስጦታ አስቀድሞ በሚጠቀስበት ጊዜም ቢሆን፣ ይህ የሚደረገው ከትንቢት ስጦታ ጋር ሲነጻጸር ያለውን አነስተኛ ጠቀሜታ ለማጉላት ብቻ ነው (1ኛ ቆሮ. 14፡4፣ 5፣ 6፣ 22)። ኤፌሶን 4፡11–13 እና 1ኛ ቆሮንቶስ 14፡3፣ 4ን አንብቡ። እነዚህ ክፍሎች በአጠቃላይ ስለ መንፈሳዊ ስጦታዎች ዓላማ፣ በተለይም ደግሞ ስለ ትንቢት ስጦታ ምን ይላሉ?

የትንቢት ስጦታ የታለመው ለማነጽ፣ ለመምከርና ለማጽናናት ነው (1ኛ ቆሮ. 14፡ 3፤ ከሐዋርያት ሥራ 15፡32 ጋር ያነጻጽሩ)። ይህም ትንቢት ስለ ወደፊቱ ጊዜ አስቀድሞ ከመናገር ይልቅ በአሁኑ ጊዜ እንዴት መኖር እንዳለብን የሚያመላክት መሆኑን ይጠቁማል። “ፕሮፌቴውኦ” (prophēteuō) የሚለው የግሪክ ግስ “አንድን ነገር አስቀድሞ መናገር” ወይም “በሌላ ሰው ስም አንድን ነገር መናገር” የሚሉ ትርጉሞች ሊኖሩት ይችላሉ። ለምሳሌ የመጀመሪያው ትርጉም በሐዋርያት ሥራ 2፡29–31 ላይ ይታያል (ከአሞጽ 3፡7 ጋር ያነጻጽሩ)፤ እዚያም ዳዊት ነቢይ መሆኑ “አስቀድሞ በማየት” ተብራርቷል። ሁለተኛው ትርጉም ደግሞ ይሁዳና ሲላስ ነቢያት ተብለው በተጠቀሱበት በሐዋርያት ሥራ 15፡32 ላይ ይታያል። ይሁን እንጂ የእነርሱ “ትንቢት” ያተኮረው ወንድሞችን “በብዙ ቃል መክረውና አጽንተው” በሚለው ላይ ነበር።

ከኤፌሶን 4፡11–13 እንደምንረዳው፣ መንፈሳዊ ስጦታዎች በሐዋርያት ዘመን አላበቁም። እስከ መጨረሻው ድረስ ሊቀጥሉ ይገባል (ሐዋ. 2፡39)። ይሁን እንጂ አንድ ሰው ነቢይ ነኝ ብሎ ቢነሳ፣ በቅዱሳት መጻሕፍት መመዘን አለበት። በጠቅላላው አራት ደንቦች መሟላት አለባቸው። አንደኛ፣ ትንቢቶቹ ይፈጸማሉ (ዘዳ. 18፡22፤ ኤር. 28፡8፣ 9)። ሁለተኛ፣ መልእክቱ ቀደምት ነቢያት ካስተላለፉት መልእክት ጋር ይስማማል (ዘዳ. 13፡1–3፤ ኢሳ. 8፡ 20)። ሦስተኛ፣ የዕለት ተዕለት ሕይወቱ ለክርስቶስ ያለውን ታማኝነት ያሳያል (1ኛ ዮሐ. 4፡ 1–3)። አራተኛ፣ የሱስ ሐሰተኛ ነቢያት በፍሬያቸው እንደሚታወቁ የተናገረውን የሚመለከት ነው (ማቴ. 7፡15–20)። ይህም ለእውነተኛ ነቢያትም ይሠራል።

የዮሐንስ ራእይ መጽሐፍ የትንቢት ስጦታ የቅሬታዋ ቤተ ክርስቲያን መለያ ባሕርይ መሆኑን ያመለክታል (ራእይ 12፡17፤ ራእይ 19፡10)። እኛ እንደ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች፣ የትንቢት ስጦታ ለኤለን ጂ ኋይት እንደተሰጣትና በጽሑፎቿም ውስጥ እንደሚንጸባረቅ እናምናለን። በኤለን ጂ ኋይት የትንቢት ስጦታ እንድናምን የሚያደርጉን ምክንያቶች ምንድን ናቸው? ስለ እርሷ ሚና እና ሥልጣን ምን ዓይነት ጥያቄዎች ይነሳሉ?

ተጨማሪ ሀሳብ

ሮዝዌል ኤፍ. ኮትሬል፣ “መንፈሳዊ ስጦታዎች”፣ ገጽ 5–16፤ ኤለን ጂ ኋይት፣ Spiritual Gifts፣ ቅጽ 1።

“ሰዎች በጌታ በመታመን ወደ ሥራ ይውጡ፤ እርሱም ነፍሳትን በመውቀስና ወደ ንስሐ በማምጣት ከእነርሱ ጋር ይሄዳል። አንዱ ሠራተኛ አንደበተ ርቱዕ ተናጋሪ፣ ሌላው ፈጣን ጸሐፊ፣ ሌላው ደግሞ ከልብ የመነጨ፣ ጥልቅና ትጋት የተሞላበት የጸሎት ስጦታ ያለው፣ ሌላው ደግሞ የዝማሬ ስጦታ ያለው ሊሆን ይችላል። ሌላው ደግሞ የእግዚአብሔርን ቃል በግልጽ የመተርጎም ልዩ ኃይል ሊኖረው ይችላል። እግዚአብሔር ከሠራተኛው ጋር አብሮ ስለሚሠራ፣ እያንዳንዱ ስጦታ ለእግዚአብሔር ታላቅ ኃይል ይሆናል። ለአንዱ እግዚአብሔር የጥበብን ቃል ይሰጣል፣ ለሌላው እውቀትን፣ ለሌላው ደግሞ እምነትን ይሰጣል። ነገር ግን ሁሉም በአንዱ ራስ ሥር መሥራት አለባቸው። የስጦታዎች ልዩነት ወደ ልዩ ልዩ አሠራር ይመራል፤ “ሁሉን በሁሉ የሚያደርግ ግን ያው አምላክ ነው” (1ኛ ቆሮ. 12፡6)።

“ማንም ሰው ያነሱ ናቸው ተብለው የታሰቡትን ስጦታዎች አይናቅ። ሁሉም ወደ ሥራ ይውጡ። ትልቅ ሥራ መሥራት እንደማይችል በማሰብ ማንም እጆቹን በአለማመን አጣጥፎ አይቀመጥ። ወደ ራስህ መመልከትን ትተህ ወደ መሪህ ተመልከት። በየዋህነት፣ በቅንነትና በፍቅር የምትችሉትን ሁሉ አድርጉ።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ The Advent Review and Sabbath Herald, April 12, 1906።

“እያንዳንዳችን ከሌሎች አእምሮ የምናገኘው እርዳታ ያስፈልገናል። እግዚአብሔር ከእኛ ውጭ ባሉ ሌሎች አእምሮዎች ውስጥ ይሠራል። ለተለያዩ ሰዎች የተሰጡ ልዩ ልዩ ስጦታዎች “ቅዱሳን ለአገልግሎት ሥራ እንዲዘጋጁና የክርስቶስ አካል እንዲታነጽ” (ኤፌ. 4፡12) እርስ በርሳቸው መዋሃድ አለባቸው....

“ሁልጊዜም ከፊታችን እንቅፋቶች ይኖራሉ፤ እኛ ግን መሪያችንን መከተልና ችግሮቻችንን እጅ ለእጅ ተያይዘን በአንድነት መጋፈጥ አለብን።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ The Upward Look፣ ገጽ 141።

የመወያያ ጥያቄዎች